نكرده بودند ؛ و در تمام دورهء بعثت در صف مسلمين و جزو جمع آنها بودند ، و با اين اعتراض و انتقاد نمىخواستند هدف جديد ديگرى را جايگزين اين آيين نوبنياد نمايند 11 . بلكه غرضشان از اين انتقاد ، دفاع از يك رشته نصوص مسلمه‌اى بود كه به موجب آنها ، ولايت عموم مسلمين به دست اميرالمؤمنين على عليه السلام سپرده شده بود ، نصوصى 12 كه به موجب آنها اهل بيت پيغمبر ، پيشوايان دين و مرجع جميع شئون علمى و عملى اسلام معرفى شده بودند و همين نصوص ، هم‌اكنون نيز به نحو تواتر در دست فريقين - اهل سنت و شيعه - موجود مىباشد .